'T. S. Eliot zei dat
het doel van literatuur was om bloed in inkt om te zetten.
Nou, dat heb ik geprobeerd.
Ik heb in acht jaar vijf dichtbundels uitgegeven
en ik bloedde als een hemofiliepatiënt.
En toen begon het bloed eindelijk te stollen.
En door de jaren heen werd de korst een litteken.
En nu voel ik de wond nauwelijks nog.
Alle aderen en vaten zijn uitgedroogd.
Ik zet geen bloed meer om in inkt.
Tegenwoordig verander ik whisky in journalistiek.
Ik heb sinds '87 geen gedicht meer geschreven.
HET NIJLPAARD
Vertaling: Theresa van der Gruit
Edele Patriciërs, hoeders van mijn recht
verdedig met uw wapenen mijn zaak.
En medeburgers, mijn geliefde volgers...
Vond ooit Bassianus, Caesars zoon,
genade in de ogen van vorstelijk Rome,
sluit dan de weg af naar het Capitool...
Wat een zootje shit...
U verdedigt dit faecalisch materiaal toch niet, hè?
Rechtvaardigheid, terughoudendheid
En adel!
Hoor, prinsen, die door vrienden...
...eerzuchtig... - Oh, lazer op!
Wilt u uw mening voor uzelf houden?
Dat moet een recensent juist niet doen, hè?
dat het volk van Rome, dat wij hier
speciaal vertegenwoordigen,
Eenstemmig!
eenstemmig reeds op de Romeinse keizertroon
heeft gekozen Andronicus!
Zo is het genoeg.
Ga van het toneel af en zoek ander werk.
Hoort dit bij de voorstelling?
In tegendeel, mevrouw. Dat is een interruptie.
Waar is de man die verantwoordelijk is voor deze theatrale kwelling?
Waar is Matthew Lake?
Gooi hem eruit! - Niet mij, mevrouw.
De regisseur moet worden gekatapulteerd,
geteerd en bevederd
voor de uitstort van deze diarree aan rioolwater
op betalend publiek.
Zeg dat nog eens.
Diarree van
rioolwater.
Oh, moet je die tekstregel nog eens horen?
Ik ben het nog niet kwijt...
Oh, toe!
Hou je verrekte handen thuis!
Ik heb niet meer zo'n zooitje shit op het toneel gezien sinds
'Poepseks The Musical'!
Ga van me af! Van me af!
Jullie zouden je moeten schamen.
We moeten een goede verdediging opbouwen,
Maar eerst moet je naar een afkickkliniek.
Ik kan zonder drank.
Ted, ik probeer je te helpen.
Dit alles moet alleen goed worden geleid.
Geleid!
De strijdkreet van de bruine broek.
Je weet dat ik je werk aanbidt.
Daar weet ik niks van.
Ik weet dat je van mensen, slimmer dan jij, weet
dat ik een pluim op je vette hoed ben.
Ik weet dat mijn geschrijf jou een succesvol gevoel geeft.
Ik weet dat jij weet dat ik in elke baan
dankbare tranen kan laten opwellen
bij de ongeletterde lulbazen.
Ik weet ook dat jij op 'Cultuur' zit
omdat je niet bij de Nieuwsdienst kon komen.
Wou jij mij censureren?
Jij verlaagt jezelf met je melige gemompel
en je knieval door de goden van de goedkeuring door het publiek.
Ik wed dat je je nog nooit hebt afgetrokken zonder aan een groep te denken,
jij seksueel bange, provinciale gek!
Waarom geef je je sproetenkont geen sabbatical
en laat je een echte vent de krant redigeren?
Misschien was je lang geleden de hoop van de Britse poëzie,
maar wanneer heb je voor het laatst iets geschreven? Hè?!
Wanneer heb je voor het laatst ook maar iets gedaan?
Ik heb jou net zo hard nodig als...
een vulpen, verdomme!
Is dat het?
Nee.
Verdwijn. Je bent ontslagen.
Prima.
Ontken maar niet dat we ons allemaal miskend voelen.
De officiële melding dat we niet meer nodig zijn,
bevestigt ons gevoel van 'niet echt gewaardeerd worden'
door een hardvochtige wereld.
Vreemd genoeg verhoogt het wel onze eigendunk
omdat het bewijst dat we altijd al gelijk hadden,
ook al gaat ons gelijk over het feit
dat niemand ons een knip voor de neus waard vindt.
Nu ik niks te doen heb,
vind ik wellicht tijd
om enkele literaire pareltjes te scheppen,
waar ik eens om beroemd om was.
Waarschijnlijk zou geen gedicht opborrelen
in zulke vredige omstandigheden,
maar wie niet vraagt, krijgt ook niets.
Dus maakte ik een lijst van
een paar woorden die mijn stemming omschreven.
Flagrant.
Schorseneer.
Monstratie.
De zeldzame woorden ergeren de lezer
maar die denkt nooit aan het gereedschap van de dichter.
Een schilder heeft olieverf, acrylverf en pastels.
Terpentine, lijnzaad, canvas en varkenshaar.
Een musicus heeft hele machines
van hout, koper, darmen en kunststof.
Maar de dichter... Ach ja, de arme dichter.
Heb meelij met de arme dichter.
Roddy?
Helaas kan ik uw krediet niet verhogen, meneer Wallace.
Verdomme.
Deze is voor mijn rekening.
Een van de heerlijkste zinnen in onze taal.
Op uw gezondheid, mevrouw. - En de uwe.
U bent toch Ted Wallace?
Misschien herinnert u zich mij niet.
We hebben de daad toch niet gedaan, hè?
Ik ben Jane Swann.
Jane Swann. Een van de Berkshire Swanns?
Denk terug aan een kleine doopvont, een baby en een opkomend dichter.
Ik ben Jane Burrell, Rebecca's dochter.
Neuk mijn beste laarzen!
Ik heb je niet meer gezien sinds je moeder me eruit gooide.
Dat weet ik.
En ik was altijd zo trots op je!
Twee van je gedichten waren verplichte teksten op school.
Had me geschreven, dan had ik een praatje gehouden in je klas.
Ik hoopte je hier te vinden.
Waar de laatste half-beroemden genaaid worden.
Meer dan half-beroemd.
Mijn vrienden houden zeer van je recensies.
Die trein is net vertrokken, ben ik bang.
Echt.
Echt. Voor je zit een net ontslagen man.
Dat is hartstikke goed nieuws.
Oh ja?
Wil je met me mee naar huis gaan?
Heel graag.
Janes huis voldeed aan mijn smerigste verwachtingen.
De meest degenererende cocktail van clichés
die je buiten Beverly Hills kunt vinden.
Elke vierkante centimeter
volgepropt met een bizarre medley van kristallen flessen,
vruchtbaarheidsdildo's
en een heuse "Wie is Wie?" van internationale godheden.
Vind je het leuk?
Leuk is niet het juiste woord.
Sommige stukken zijn zeer bijzonder.
Op de bank ligt het vlies van een placenta uit Kazachstan.
In de taxi had Jane gezegd dat ze een klus voor me had.
Ik maakte uiteraard bezwaar en
wilde in St. John's Wood uitstappen.
Maar ze liet de chauffeur doorrijden
en verzekerde dat ik gek zou zijn op
haar nieuwste idee, dat ze tot mijn verontrusting 'het project' noemde.
Goed.
Waarom zijn we hier?
Ik wil je een voorstel doen.
Dat is zo goed als incest.
Volgens mijn dokter heb ik nog drie maanden te leven.
Leukemie.
Dat is klote.
Bang?
Niet meer.
Dat is moedig.
Maar het is een klotetijd en een klotewereld
en we zullen je maar al te gauw volgen.
Geloof je in wonderen?
Zoals stormen doen laten liggen en massa's te eten geven?
Geef me een peuk.
Er is me iets geweldigs en mysterieus overkomen
en ik wil dat jij dat onderzoekt.
Ik weet niet waaraan je denkt,
maar ik ben niet echt een onderzoekjournalist.
Weet je dat zeker? Geen interesse?
Het is misschien niet erg peetvaderlijk om te zeggen,
maar het is klip en klaar dat je ze niet op een rijtje hebt.
Dat is je vergeven.
Maar het is wel jammer, want je kent de betrokkenen.
Mijn oom Michael.
Michael Logan?
En ik zal je aardig betalen.
25.000 nu en de rest of later of via mijn testament.
Ik dacht dat je zei...
De doktoren zeggen dat ik dood ga. Ikzelf geloof dat niet.
Er is me iets gebeurd in Swafford Hall.
Ik wil dat je daarheen gaat en de waarheid vindt.
En als de waarheid is dat je niet genezen bent?
Dan ga ik dood aan leukemie.
25.000 pond?
Honderdduizend in totaal.
Jane, wel duizend journalisten
zouden het voor een tiende van dat bedrag doen.
Alleen jij komt bij Swafford binnen. - Maar Michael...
Je bent de peetvader van zijn zoon. Gebruik dat.
Lieve meid, sinds de wegen van je moeder en mij scheidden,
ben ik zo welkom op Swafford als een... - Een petekind blijft een petekind.
Schrijf David en versier een uitnodiging.
En hou contact met me.
Binnen tien minuten kon ik buiten zijn en de cheque incasseren.
Jane was gek, zeker,
maar haar cheque was gedekt en gezond.
Ik wilde dolgraag ten dienste van Janes wanen werken,
maar wat hielden die wanen in?
Ik was jaloers op die zorgeloze boeren
die was opgedragen een speld in een hooiberg te vinden.
Mijn zoekopdracht was schimmiger.
Een onzalige combinatie van Indianenverhalen en sprookjes.
Mijn laatste bezoek aan Swafford was zeker aangenaam,
maar er deden zich geen wonderen voor.
Bedankt dat je me hebt opgehaald, Simon.
Davey wilde ook mee,
maar ik dacht dat je deze tweezitter leuker zou vinden.
Zelf gebouwd.
Davey zegt dat je dichter bent.
Dat gerucht gaat.
Doe er eens een.
Er één doen?
Een gedicht.
Ene Simon die door wilde breken
als artiest met magische streken
Had heel gewaagd Een maagd doorgezaagd
Zonder haar vliesje te breken!
Geniaal!
Bij 90 kilometer per uur kom ik niet verder dan een limerick.
Swafford Hall.
Het huis van de familie Logan sinds 1984.
Toen de globetrottende tycoon Michael Logan
een vaste basis kreeg
door in de berooid geraakte Britse aristocratie te trouwen.
Toen hij iets geheims voor Margaret Thatcher had gedaan,
aan het eind van de jaren '80,
werd Michael omgedooopt tot "Lord Logan van Swafford"
en sindsdien leidt hij met succes het grote huis.
als zijn eigen heerlijkheid zonder zich te verlagen
tot het runnen van een trouwlocatie of een boutique hotel...
of - God verhoede - een safaripark.
Oom Edward!
Hallo jongen. - Hallo, oom Edward.
Zeg maar gewoon Ted.
Nou kom mee, oom Ted! We hebben zoveel te bepraten!
Podmore, is het niet?
Welkom terug op Swafford, meneer Wallace.
Laat maar. Ik laat oom Ted het huis wel zien.
Heel goed, master David.
Na het eten kan ik u meenemen naar de oostvleugel.
Whisky is goed, hè?
Inderdaad.
Maar eerst maar een bad.
Waarschijnlijk gevolgd door een tukje.
Nou, als u....
Dan ben ik op het zuidelijke grasveld.
In het geval u wat wilt babbelen.
Dag.
Nadat ik zijn peetvader was geworden,
had ik een briefwisseling met de jonge David.
De mijne waren kort en onregelmatig,
en slechts af en toe voorzien van een kreukelig briefje van vijf.
De zijne, bijna maandelijks, onmogelijk langdradig
en vaak met een jambisch metrum.
Hij keek naar zijn vader Michael op
als een madeliefje naar de hemel,
hopend dat hij zou opgroeien tot die zinderende bol van de zon.
De waarheid is, dat mannen als Michael
nooit die zweverige tienerdichters waren.
Zij waren de pestkoppen op school
die het zakgeld uit imbeciele jongens als David sloegen
en dat verbrasten aan sigaretten en jazzbladen..
Nou, ik ben hier tenminste.
Hoelang ik blijf, hangt af
van de manier waarop Michael me ontvangt.
Michel en ik waren eens de beste vrienden,
maar sindsdien is er veel water onder de brug doorgestroomd,
toen werd de brug door een ploeg technici opgeblazen
en spoelde hij door de rivier
naar een uitgestrekte oceaan van koude onverschilligheid.
Het is een lang verhaal.
Ted.
Lieveling.
Je ziet er jonger uit. Je bent wat vet kwijt geraakt.
En jij ziet er...
natter uit.
Thee?
Cake?
Het is erg fijn om je te zien.
Waar is Michael?
Hij wil je even spreken voor het avondeten.
Het is het beste om dat uit de wereld te helpen.
Het cliché uit de voorraad van het zorgeloze brein.
Was dat maar zo.
Lieveling, wat is er?
Het gaat om David. - Zeg het tegen zijn peetvader.
Het gaat goed op school en het is een lieve jongen,
maar hij gaat een beetje...
vreemd met mensen om.
Nou, Roman is een Gothic-fan. Die doet de hele tijd vreemd.
Nou ja, als het niet meer was dan zwarte eyeliner en zwarte kleding...
Geef me een voorbeeld.
Nou, afgelopen weekend vroeg hij een plaatselijk raadslid tijdens een dinertje:
"Welk dier heeft volgens u de langste penis?"
Ze moest lachen en brak de voet van haar wijnglas.
Maar hij bleef aandringen.
Ze zei: "De potvis".
Hij zegt: " Nee, de stijve penis van de vlo...
meet twee derde van zijn lichaamslengte. Is dat niet prachtig?"
Alleen als de accommodatie van het vrouwtje voldoende elastisch is...
Hij is 16 en had moeten weten dat hij mensen niet in de war moet brengen.
Tieners zijn geobsedeerd door seks.
Hij zoekt de grenzen op, probeert zijn ruimte te vinden.
Het is normaal.
Wil je een oogje in het zeil houden?
Beide ogen. Daarom ben ik hier.
Je bent te laat. Ik moest met mijn oefeningen beginnen.
Ik was aan het speuren.
Allemachtig, verdomme!
Nou, ik verwacht wel dat je op tijd bent. Wat heb je gezien?
Simon is ooit verkozen tot 'Saaiste tiener van het land'.
David is... Dat weet ik nog niet.
Maar ik heb niets gezien dat ook maar in de verste verten wonderbaarlijk is.
Krijg ik wel waar voor mijn geld?
Lieverd, vertel me alleen maar...
Kwel me niet, maar vertel me...
Als je niet objectief bent, heeft het geen zin.
Je moet je ogen open houden en zien wat er gezien moet worden.
Goeie God, ze is compleet gestoord.
Maar nu heb ik een afspraak
om de ontvanger te zijn
van wat ouderwetse Maffia Bazen Afkeur van Michael.
Haar vernederen op tv!
TV op de late avond.
Ik had al gezegd dat het een lang verhaal was.
Een lang en ingewikkeld verhaal.
Ik gaf teveel om haar
om haar mijn toekomstige ex-vrouw te maken.
En dus... - En dus?
Vertel me dus je verhaal.
Je leven ligt overhoop, je bent je baan kwijt...
en je komt naar Swafford om...
om...
tijd met David door te brengen.
Het heeft even geduurd voor je contact opnam.
Nou, een paar jaar, dat geef ik toe...
maar ik kwam Jane toevallig tegen en dat zette me aan het denken.
Denken? Wat?
Waarom ben je hier echt?
Ik...
...Na mijn baan...
ben ik gaan zoeken naar iets om te doen...
en ik denk dat je een geweldig onderwerp voor een biografie bent.
Verrekte journalist!
Een makke, op z'n slechtst....
Geen biografie, geen geneus, niks.
Ik ben er niet op uit om je te beschadigen...
Mijn huis uit!
Michael, het spijt me. Vergeet dat ik erover begon.
Ik vertrouw je niet.
Nee, dat begrijp ik.
Luister, Anne maakt zich zorgen om David.
Ik kan niet ontkennen dat ik het enorm heb verpest met je zus,
maar om met moed een cliché aan te halen:
alles mag in oorlog en liefde.
Maar niet 'en plein public'.
Ja, dat begrijp ik.
En wat word ik nu geacht te doen?
Je een tweede kans geven?
Als peetvader.
Ik beloof je dat ik me netjes zal gedragen.
Ik hou je in de gaten.
Begrepen.
Nou, welkom terug op Swafford.
Het was meer dan tien jaar geleden
dat onze paden elkaar kruisten,
hoewel hij vaak in de kranten opduikt als de gevierde CEO
van de ene of andere grote onderneming.
Dat staat voor 'Chief Executive Officer'
en dat is, geloof ik, een kruising
tussen een directeur en een luilebak.
Als Michael zegt dat hij je in de gaten houdt,
zou je dat nieuws net zo goed kunnen krijgen
van een grote witte haai.
Verdomme!
David?
Aannemende dat hetgeen David had weggelokt van het huis
even na vijf uur 's morgens
of plezier of onraad was,
volgde ik zijn sporen in de dauw
maar ik ontdekte dat ze een lijn van voetstappen vormden,
die nergens heen leidde.
Ik voelde me door en door een lul,
maar plots zag ik voor mijn geestesoog hoe David
vleugels kreeg en wegvloog.
Dat zou zeker een wonder zijn dat het onderzoeken waard was.
Lazer op! Verdomme!
Goeiemorgen.
Heb je de zaak opgelost? Is alles helder?
Helemaal niets is helder.
Sommige heldere dingen zijn juist troebel geworden.
Blijf zoeken.
Je weet het als je het vindt.
Zie wat gezien moet worden. En blijf van de whisky af!!!
Wat ik al niet doe voor geld.
Hoe moet iemand 'niets in het bijzonder' onderzoeken?
Het is alsof je Sherlock Holmes inhuurt voor er een misdaad is gepleegd.
Ik begin te begrijpen waarom hij zoveel tijd aan z'n viool besteedde.
en zo stoned als een garnaal werd van de cocaïne.
...wil controleren of we een defibrillator hebben.
Er zijn nogal wat dieet-eisen.
Kan ik u helpen, meneer Wallace?
Ja. Podmore.
Kan iemand de gordijnrail in mijn kamer repareren?
Die is vannacht gevallen.
Natuurlijk, meneer.
Zeer erkentelijk. Wat is dit? De gastenlijst voor het weekend?
Hoe interessant!
Mag ik?
Oliver Mills.
Die zegt vast dat hij voor iets allergisch is.
Angina?
Met zijn aristocratische pracht
en luxe die haast losbandig is,
trekt Swafford een bonte stoet aan
van conservatieve bourgeois en nerveuze bohemiens,
die - als ze de oprijlaan oprijden -
het woord 'weekend' misbruiken als een werkwoord
en zich afvragen hoe snel ze een onderknuppel kunnen sturen
naar de Swaffords wijnkelder van wereldallure.
Madame Valerie Richmonde en Mademoiselle Clara.
Wel, wie is dit charmant, rondborstige
en zeer neukbare wezen
met een air van respectloze onverschilligheid?
Kom mee... - Bonjour, Madame.
Merci. Mijn bagage...
Ted Wallace.
Oh, ik dacht dat u een bediende was.
Nee. Een dichter.
En Michaels oudste vriend.
Natuurlijk.
Voordat hij goede smaak had...
Bovendien Davids peetvader.
Ik ben verantwoordelijk voor zijn geestelijke ontwikkeling.
Is dat zo?
Dit is mijn dochter Clara.
Misschien kunnen u en zij vrienden worden.
En jij bent natuurlijk David.
Jane heeft me alles over je verteld.
Ik heb ernaar uitgekeken om je te ontmoeten.
Uit de waarschijnlijk heerlijke schoot van Madame Valerie
was een meisje ontsprongen wier lelijkheid zeer deed.
Ik kende haar vaderlijke lijn niet,
maar ik gok erop
dat deze gestomptande bijziende hobbit
verwekt werd in het midden der aarde.
De natuur kan ongelooflijk wreed zijn.
Helaas stond ik op het punt om
in mijn ergste nachtmerrie te worden geduwd.
Ik moest een volledig weekeinde doorbrengen
met een van mijn oudste vrienden,
de geroemde theaterdirecteur
en vruchtbare sodomist Oliver Mills.
Geweld is slechts zeldzaam het juiste antwoord.
Allemachtig, Oliver!
Heeft Michael geen beveiligingsmemo bij je uitnodiging gestopt?
Nee, en waarschijnlijk gaat die over mij.
Wees zo vriendelijk...
Oh, arm opgeblazen nijlpaard!
Vond de graaf je niet de meest welkome gast?
Eigenlijk ben ik hier voor David.
Weet jij ervan? Lieverd, wat is het?
Wat mankeer jij? Zeg het me maar. - Mankeren?
Hij is mijn petekind. Wat bedoel je?
Oh, klinkt daar het getik van messen op porselein?
Laten we op tijd voor de lunch zijn!
Hopelijk was dat het geluid van een mysterieuze wending in het verhaal.
Ik moest snel vooruitgang boeken, want anders riskeerde ik dat ik
een hele zomer moest doorbrengen met deze 'kameraden'.
Ik hoor dat je een bijzonder succesvol jaar met de hengst hebt gehad.
Nou, eindelijk hadden we goede uitslagen op Hickstead.
Dankzij hem.
Ik ben vooral trots op onze bossen.
Allemaal inheemse soorten.
Nou, alleen Britten kunnen tegen zulk groen.
Wat brengt u naar Swafford als u niet van het platteland houdt?
Ik koop Lilac voor mijn dochter.
Lilac? - Lilac, onze grijze merrie.
Ik heb rijlessen genomen.
Na de lunch kunnen we naar haar toe in de stallen.
Als je wilt, kun je me helpen schoonmaken.
Oh, heel graag. - Gaaf.
Een gebochelde die ook nog stront schept. Quelle fortune!
Loop niet voorover gebogen. - Je m'excuse, Mère.
Ik sterf van de honger.
Niet alleen figuurlijk.
Weet je het?
Podmore ziet het, Podmore hoort het,
Podmore zegt het aan Ted Wallace.
Ben je daarom hier?
Nee... Nee!
Ik heb een heerlijk nieuw toneelstuk, dat Michael zal financieren.
Oh ja?
Heeft iemand David gezien?
Kind van bomen, zoon van de aarde
ligt te wachten op zijn hergeboorte
onder de bomen verstopt hij zich alleen
onder jullie voeten ligt deze onbekende jongen
in zijn wieg, uit het zicht,
begraven als zaad, zijn zaad zo wit
Hij geeft zichzelf de vredeskus
zijn zaad bloeit zoet
Nou...
Krijg wat!
Tjonge...
Ik wil dat u het houdt.
Heerlijk.
Heeft mama met u over mij gepraat?
Waarom vraag je dat?
Ze maakt zich zorgen om me. Ik zie het in haar ogen.
Moeders maken zich zorgen. Dat staat in hun taakomschrijving.
Ze maakt zich meer zorgen om mij dan om Simon.
Simon trakteert vreemdelingen niet op stukjes penisgegevens.
Hij is veilig. - Wat wil zeggen dat ik onveilig ben?
Dat hoop ik verdomme wel!
Geen petekind van mij mag
iets anders dan wild en gevaarlijk zijn.
Waarom brengen seksuele dingen mensen in verlegenheid?
Mij niet.
Volgens mij brengt liefde eerder dan seks mensen in verlegenheid.
Waarom vind je dat?
Ze praten er nooit over.
Ze hebben het juist over niks anders.
Liefde, liefde, liefde. Je hebt alleen liefde nodig.
De wereld draait om de liefde.
Negentig procent van de poëzie gaat erover.
Vlug, langzaam,
Zoet, zuur,
Verblindend licht, halfduister
bevadert hij wiens schoonheid voorbij verandering is. Prijs hem.
Natuurlijk. Je bent als Hopkins.
De groten weten dat de natuur ons via de poëzie toespreekt.
Wordsworth? - Nee, sukkel!
Mijn hart springt op.
Op mijn bank lig ik.
Ik zwierf eenzaam als een wolk.
Hij is een zelfgeobsedeerde onanist.
Wordsworth masturbeerde niet.
Hij is een verrekte tegeltjesdichter!
Luister, jonge pup...
In mijn hart juich ik dat je een dichter wilt worden,
maar ik durf te wedden dat je geen beroep kunt noemen,
dat nuttelozer, kanslozer en zinlozer is en minder status heeft.
Rioolwerker.
Oké.
Scenario één.
Alle dichters in Engeland, Schotland, Wales en Noord-Ierland gaan staken.
Impact: nihil.
Ellende: nihil.
Het duurt veertien jaar voordat iemand het opvalt.
Scenario twee.
Alle rioolwerkers in alleen maar Londen gaan in staking.
Impact: er floepen drollen en tampons uit je kraan.
Drab en schuim waar je ook loopt.
Ellende: Ontberingen. Nieuwswaardigheid: hoog.
Gelooft u nog steeds in poëzie?
Zijn vermogen om de wereld te veranderen.
U geeft er toch nog wel om? - Oh, jeetje. Jij ook niet, hè!
Luister, natuurlijk doe ik dat.
Het is alleen...
Zwaar werk.
Als je goud wilt hebben, moet je zwoegen in een mijn.
Het komt niet vanuit de hemel in glimmende staven aanzweven.
Goed?
Geweldig.
Al dat gepraat over poëzie heeft mijn eetlust opgewekt.
Tijd voor een tweede couplet van je moeders roomtaart.
Ik zet het water op.
Verdomme!
Nog een bad?
Mijn zwaartepunt is veranderd sinds ik
voor het laatst in een twee-zonder-stuurman zat.
Je hebt David dus gevonden? - Ja.
En wat van zijn poëzie gelezen. Hier heb ik er wat van.
Hij lijkt op zijn eigen gracieuze manier
verslag te doen van een aftrekbeurt in het bos.
Was het goed? - De beurt of de poëzie?
Ted. - Weet je of hij het vaak doet?
Alsjeblieft...! - Luister, lieve...
Je vroeg me een oogje in het zeil te houden en dat heb ik.
En als hij zich aftrekt...
Sommige dingen hoeft een moeder niet volledig van hem te weten.
Dat snap ik, maar ik gluur niet voor mijn plezier.
Ik heb in mijn leven flink achter de vrouwen aangelopen
als een puppy die z'n baas wil behagen.
En voor de rest heb ik mezelf bevredigd.
En dat is prima. Ik ben er een groot fan van.
Maar als je zoon metafysisch schrijft over zijn sperma
en niet gewoon zacht textiel vult met menselijke handcrème,
dan is er een probleem.
En dat is?
Mam, ik denk dat u snel naar de stallen moet gaan.
Lilac is ziek.
Oh, verdomme.
Als het paard ziek is, moet hij toch wat doen.
Ja, dat zal hij vast wel.
Maar eerst moeten we die jongen vinden.
Geloof je er niet in?
Geloof is geweldig, maar een spoor van bewijs is nog mooier.
Dat is nogal drastisch, vindt u niet?
Ze was gisteren nog prima. - Het verergert snel.
Haar nieren zullen uitvallen.
Er staat geen kruiskruid in haar veld.
Hoe verklaar je dan het bloed in haar ontlasting?
Nee, maar het verklaart het bloed in haar speeksel niet.
Het spijt me, Clara. We moeten Lilac waarschijnlijk afmaken.
Maar ik heb nog niet eens op haar gereden.
Kom, laten we naar het huis teruggaan.
Het spijt me erg, Valerie. Het komt nu slecht uit.
Is er een kans dat ze herstelt?
Het is zielig, maar Anne heeft veel ervaring.
Er is tijd nodig voor een wonder.
'Hercule Poirot zou waarschijnlijk uit een oppervlakkige blik op deze club
veel ammunitie voor zijn ontknoping halen.
Maar als iets van dit alles bijdraagt aan enige aanwijzing
dan gaat het volledig langs me heen.
Ik denk dat je erg voorbarig bent.
Oh, Mon Dieu! - David, raak haar niet aan.
Niet doen!
Een ziek paard kan erg gevaarlijk zijn.
Kom mee. - Het gaat niet goed.
Wat is er gebeurd?
Dat leg ik zo uit.
Wat gebeurde, was dat de Logans
een ziek paard niet het genadeschot konden geven,
maar wel beschikten over een schijnbaar onbegrensde capaciteit
voor getalm en besluiteloosheid.
Misschien moet u morgen terugkomen.
Dan beoordelen we haar toestand nog eens. - Ja, mevrouw.
Dank u.
Goed. Misschien een aperitief voor het diner?
Ja, misschien wel een paar...
Ik kreeg het idee van de toneelschrijver,
die ik in Venetië ontmoette.
Gaat dit ergens heen...
of vertel je slechts een selectie van toevallige gebeurtenissen?
Oh, stil. Nou, waar was ik? Oh ja...
Gianni had een werkelijk enorme...
Oh, allemachtig...
L-u-l.
En hij was bang dat hij me pijn zou doen.
"Gianni , schat", zei ik. "Vreest niet.
Na wat ik allemaal heb doorgemaakt,
mag je blij zijn als hij de zijkanten raakt!
Alsof je een bootje van papier het Grote Kanaal opduwt."
Dit is geen taal in het bijzijn van kinderen.
Oh, niet zo preuts. Ze weten ervan.
Er zijn twee opties.
Eén: we laten Oliver doorratelen over zijn hoogstandjes
en enkele oortjes worden geschroeid.
Of twee:
we laten de kinderen het helemaal zelf uitzoeken.
Ik begrijp alleen niet, dat iedereen geobsedeerd is door seks.
Geen obsessie maar het doel van het leven.
Kinderen kunnen met hulp wel iets leren en dat zijn goede manieren.
David, help de borden afruimen. - Ja, mama.
Oh, Mon Dieu.
Vertel het verhaal eens, Oliver.
Oh, ik dacht dat je het nooit zou vragen, Michael.
Het verhaal gaat over een gigolo zonder geluk,
die een baan krijgt als saxofonist op een cruiseschip.
Maar wat hij werkelijk doet, is... - Oliver, hou op!
Met geen mogelijkheid.
Geen cent.
Nou, als we niet op mijn toneelstuk kunnen drinken, dan maar op Lilac.
Moge zij haar wonder beleven!
Ja, op Lilac. - Op Lilac.
Dezelfde toast doen ze morgenavond in de lijmfabriek,
terwijl op de achtergrond haar beenderen worden verwerkt.
Op wonderen.
Niks voor jou om drank te weigeren.
Je denkt toch niet echt dat ik meedoe
aan een in wijn gedompeld gebed om een wonder?
Is dat zo belachelijk?
Het is onzin.
Wonderen zijn verschijnselen
waarvoor we te bang of te lui zijn om ze te begrijpen.
Maar er zijn nooit wonderen gebeurd
en er is zeker nooit iemand door genezen.
Geloof je niet in genezing?
Je kunt een mechanisch gebrek corrigeren.
Maar niets kan echt worden genezen of heel gemaakt worden.
Alles verrot.
En dat is het wrede einde ervan.
Wil iemand een troostende kamillethee?
Ik denk dat ik even met Tedward wil babbelen met iets sterkers.
Ik was hier dus heen gestuurd om wonderen te onderzoeken
en ben nu overgehaald om hun bestaan te weerleggen.
Dat is geen toeval meer, schat ik.
Ik begin me te voelen als de ongelovige Thomas...
op een zekere paasochtend.
Het volgende zul je nooit met een ander bespreken.
Mijn vader kwam in 1936 vanuit Massachusetts naar dit land.
Toen de oorlog uitbrak, meldde hij zich aan
en werd opgeleid tot monteur bij de R.A.F.
Later dat jaar kwam een jongeman naar de basis.
Zijn vader had een metalen splinter in zijn voet, die gangreen veroorzaakte.
De jongen wist dat de dokter zou amputeren
en vroeg mijn vader om hulp.
Mijn vader pakte de voet. De splinter kwam eruit en de wond was genezen.
Onmiddellijk? - Ja.
Ik wil het verhaal niet verpesten, maar dat kan ook toeval zijn geweest.
Dat was nog maar de eerste keer.
Na nog een paar wonderen begonnen de mensen erover te praten.
Tegen het eind van de oorlog, werd hij er gek van.
Dat was een andere tijd.
Zeventig jaar geleden, Ted. Niet de Middeleeuwen.
Ik heb nooit een gave gehad.
Ik denk dat het een generatie heeft overgeslagen.
Het is een sprookje!
Anne heeft astma.
Herinner je je die hete zomer van vier, vijf jaar terug nog?
Op een middag waren David en ik weg en zij kreeg een erge aanval.
Mam?
Simon was er en hij reanimeerde haar, zoals hij had geleerd.
Maar het hielp niet.
We kwamen terug. David hoorde de commotie,
rende naar binnen, duwde zijn broer weg
en plaatste zijn handen op zijn moeders borst...
en ze begon adem te halen.
Zeg je dat David haar leven redde?
Hij genas haar. Daarna niet één aanval meer.
Het is alsof Stephen Hawking aankondigt
dat hij nog in de kerstman gelooft.
Ik vind het niet erg dat oude vrienden
op geld beluste klootzakken worden,
maar het is verontrustend als ze gek worden.
Jane logeerde bij ons voor Pasen.
De leukemie had doorgezet en de dokteren gaven haar nog drie weken.
Ze wilde die op een vredige plaats doorbrengen.
Ze ging op bed liggen zodra ze was aangekomen.
Aan het eind van de eerste week, begon ze er beter uit te zien.
De tweede week wilde ze uit bed komen.
De derde week was ze geheel genezen.
David was elke dag bij haar geweest.
Er moet gewoon een rationele verklaring voor zijn.
Davids handen genezen. Ik heb het met mijn eigen ogen gezien.
Maar ik weet het niet meer.
We zijn op onszelf. We maken geen stampij.
Maar dit voelt groots aan, belangrijk.
Verstop ik het als een vloek of schreeuw ik het van de daken?
Waar vraag je dat in hemelsnaam aan mij?
Gisteren maakte je er een ding van dat je Davids petekind bent.
Verdien die titel.
Lieve Jane, ik heb wat begeleiding nodig.
Of ik word seniel of alle anderen zijn gek.
Ik heb je toch gezegd dat er wonderen gebeuren op Swafford.
Ik ben blij dat je ze gezien hebt!
Ik heb niks gezien. Onbetrouwbare mensen vertellen onwaarschijnlijke verhalen.
Ze gebeuren er. Dat moet zo zijn.
Je weet wat het voor me betekent. J x
Er was eens een dichter Ted
Die op een probleem werd gezet
Dat zorgde voor stress Dus hij greep naar de fles
En viel straalbezopen in bed
Dag, Lilac. Ik heb een appel voor je meegebracht.
Ga weg.
Wat is er met jou gebeurd?
Lilac is in orde.
Er is meer tussen hemel en aarde, Tedatio.
Heb je het gehoord?
J'ai bien entendu, ma vieille Orange.
Oh, kom toch vooral binnen!
Waarom vragen jullie Podmore er ook niet bij?
Als Lilac genezen is, dan kan Clara misschien mooi gemaakt worden.
Waar gaan jullie nu heen? - David zoeken.
Lilac genas zichzelf niet.
Allemachtig. Wacht!
Niets kan me doeltreffender in een rotbui krijgen
dan zien dat Oliver blij is.
Maar het besef dat ik had geslapen
terwijl zich een of ander wonder had voltrokken,
was een goede tweede.
David moest nog claimen dat de genezing van Lilac zijn klus geweest,
maar het geloof daarin hing boven Swafford,
als een met pis gevulde Hindenburg.
Ik moet je broer vinden.
Ik heb hem niet gezien. Stap in.
Dan bestrijken we een groter gebied.
Wat is er volgens jou met Lilac gebeurd?
Ik controleer altijd haar veld. Er staat geen kruiskruid.
Dat zei je tegen de dierenarts. Geen kruiskruid, geen kuur, geen verklaring.
Sint David van Swafford en zijn magische handen.
Verdomme!
Stop die verrekte haarföhn op wielen!
Hoi, David. - Hallo, Oliver.
Wat is er met die handoplegging?
Geen idee.
Behoor je niet bij het 'wonderen-kamp'?
Sorry.
Heb je het hem ooit zien doen?
Eén keer, bij mam.
Wat gebeurde er?
David legde zijn handen op haar en ze werd beter.
Geen flitslichten, engelenkoren?
Ze kwam gewoon bij bewustzijn.
Ik moet het zelf zien.
Die verrekte Jane met haar 'Zie wat gezien moet worden'.
Daar gaan we!
Waar was jij, verdomme?
Kom op, Ted.
Existentiële crises zijn voor rukkers
en figuren in Scandinavische films.
Ik heb je gezegd om voor David te zorgen.
Ik kan hem nergens vinden.
Door dat verrekte paard breekt de hel los.
De geschiedenis met mijn vader herhaalt zich.
Het is onder controle. Dar zweer ik.
Wat is dat precies waard?
Hallo, jongens.
Jij ziet er goed uit.
Magisch gewoon!
Oh, vergeet hem maar.
Hij is te blasé om de verwondering te voelen.
Terwijl jij... Jij hebt de macht om de wereld te veranderen!
Clara is nu aan de beurt.
Ik zal hem vinden.
Oliver zat zich te verkneukelen over zijn eigen genezing.
Onze onbevreesde tienerleider
was er tussenuit geknepen om Clara te zoeken.
Als de jonge Sint David
Valeries lelijke nazaat kon omtoveren
in een moderne Aphrodite,
dan moest ik dat wonder aanschouwen!
David? Het is ome Ted.
De stoomfluit...
vervangen door het geluid van diesel
en nu elektrische treinen.
Meneer Wallace? - Ik zoek David.
Een van de grote expedities van onze eeuw!
Wat wat dat? - Ik hoor niks, meneer.
Zeg me niet dat het laatste bastion van gezond verstand in dit huis
zijn vermogens ook verliest?
Hoe groter de discretie, des te groter de fooi!
Weet je waar David is?
Toe, John. Ik weet dat je alles ziet wat hier gebeurt.
Hij verstopt zich maar al te graag. - Ga door.
Slaapt vaak niet in zijn bed.
Vertrekt nooit door de deur als er een keuze voor een raam is.
Eigenlijk moet hij de meeste nachten buiten doorbrengen.
Maar waar?
Ik heb het gras gelikt. Schoon gelikt.
Schoon gras is hooi.
Gouden hooi voor de huid.
Ik heb de bladeren omhelsd.
Hun groen uitgeknepen.
Uitgeknepen sap is bloed.
En bloed moet vers zijn.
En ik heb het zaad gezaaid, mijn eigen zaad.
Oh! Hallo, Valerie!
Een seintje: mam komt naar Swafford.
Doe niet afgrijselijk tegen haar.
Kom Clara, het is maar tot in het bos.
Allemachtig!
Als je de geest binnenlaat, geneest hij je.
Voel de geest door je heen gaan. Omhels hem.
Haal het vocht eruit. Ja.
Dat is goed. Haal het vocht eruit.
Nee, nee. Laat haar los!
Je kunt zo het huis niet in. Ik maak je schoon.
Ze heeft me gebeten. Simon, je kunt me niet achterlaten!
Natuurkundige, genees je zelf.
Dat was dan het moderne wonder.
Ik herinner me niet dat Sint Franciscus in iemands mond ejaculeerde.
Misschien hebben ze dat stuk eruit gelaten.
Oom Ted, ze heeft me gebeten.
En zijn al je genezingen zo?
Niet praten. Geen woord.
Kun je staan?
Ja, kom op.
Het is makkelijk voor de ouderen om de jongeren te veroordelen.
En ik geef toe dat het bijzonder moeilijk was om
sympathie te voelen voor David
met zijn crickettruien en zompige sonnetten,
maar hij is wel mijn peetzoon.
Misschien ben ik onbetrouwbaar
als het over doopvonten en zilveren servetringen gaat,
maar toen ik hem zag lijden na die catastrofale seksramp,
voelde ik wel een vleugje van die oude teamgeest.
Ik ben nooit padvinder geweest
en ik doe zeker geen goede daad elke dag
maar een supergoeie eens in de vijftien jaar
moet me toch ergens voor een medaille opleveren.
Mr. Lennox?
Ja.
Wat is de aard van uw relatie met David?
Soms goed, soms slecht.
Bent u zijn vader?
Tegen wil en dank.
Kunt u dan misschien verklaren waarom David tegen me zei:
De pijn verergerde in de auto, deels omdat...
oom Ted een slechte chauffeur is.
Het verheugt me te zeggen dat een kind zelden langskomt
met menselijke bijtafdrukken op de penis...
en dat het nog zeldzamer is dat een hysterische jongen wordt begeleid
door een beroemd en publiek persoon.
Waarom hebt u niet gezegd dat u wist wie ik ben?
U kunt me beter maar zeggen wie Davids ouders zijn.
Ik zou David graag spreken.
Ik denk niet dat de politie dat zou toestaan.
Politie?
U hebt gezag over de jongen, meneer Wallace.
Laten we volwassen doen.
Dit is niet meer dan een liefdespaar
dat getroffen wordt door een ongelukje.
Dit mag acceptabel zijn in uw wereld van bohemiens...
Ik heb een zoon van Davids leeftijd.
Als hem dit zou overkomen, zou ik toch ook geen stampij maken?
Voor uw informatie: ik ben ook rechter.
En lid van de Calvinisten tegen Pijpen
en Huisvrouwen tegen Fellatio, zeker?
De ouders worden betrokken, het schuldgevoel, de verwijten...
Als u nu de naam van zijn ouders niet geeft, bel ik de politie.
Eén, twee...
Oké, oké...
U wilt zeker ook de naam van het meisje weten, zodat twee...
Meisje? - Het meisje.
Het meisje. Het meisje.
Denkt u dat hij door een giraf gepijpt werd?
Ik dacht dat u de...
andere partij was.
U dacht wat?!
Als ik me heb vergist, dan spijt het me.
Het is mijn plicht om...
de feiten vast te stellen.
Oh, geweldig!
Ik loop een van de weinige mensen ter wereld tegen het lijf
die mijn poëzie op de plank hebben staan...
die mijn zielenroerselen dus heeft bestudeerd
en zij denkt dat ik een verdomde pedofiel ben.
Ik ging vandaag naar het bos
en ik kreeg me toch een verrassing!
Ik stond op een haartje na in het register van pederasten.
Soms eist de gave een offer.
Misschien helpt het als je me vertelt
waar je krachten precies uit bestaan.
Stop.
Nee, ik heb genoeg achter je aangelopen voor één weekend.
Ik zal het u zeggen, maar niet hierin.
Ik noem het 'de gave', niet 'mijn gave'.
Ik kan de kracht van de natuur voelen.
Ik leg mijn hand op een ziek wezen...
en het stroomt door me als een bliksemschicht.
Maar ik heb ook menselijke gevoelens.
Honger.
Kou.
Alle soorten honger.
Vorig jaar had ik voor het eerst een natte droom.
Ik weet dat dat laat is.
Ik wist dat ik niet mocht toestaan dat zoiets vreselijks gebeurde.
Al die verspilling.
Het zijn niet alleen mijn handen, begrijpt u.
Elk deel van mijn lichaam kan genezen.
Mijn bloed...
en mijn zaad. - Oké...
Ik wist dat als ik het goed gebruikte...
en niet om mezelf genot te geven,
dat het dan ook een krachtig wapen zou zijn.
En daarom moest Clara je...
Het begon met Jane.
Haar ziekte was te sterk voor mijn handen,
maar ik wist dat...
als ik mijn essentie diep in haar bracht
dat het dan zou werken.
Deze krachten...
Heb je die geërfd, denk je?
Iedereen kan een pure geest hebben.
Zelfs ik? - Vooral u.
Toen u een dichter was,
werd u geïnspireerd om de pracht van de wereld te zien.
Gelul.
Voor poëzie vecht je met papier en potlood.
Je zet je schouders eronder.
Je wacht niet tot 'de inspiratie' het geluk over je uitkotst.
De wereld is vol met de grandeur van God.
Het zal schitteren, als weerkaatst op verkreukeld folie
Gerard Manley Hopkins werkte hard.
Hij bestudeerde Angelsaksische ritme-structuren.
Hij leerde Welsh.
Maar het genie zat in hem.
Kijk naar Simon.
We hebben dezelfde genen, maar hij heeft een gewone ziel.
En jouw ziel?
Die is anders en bijzonder.
Anders en bijzonder.
Ja. Dat zou u moeten respecteren.
Gelul.
'Zie wat gezien moet worden.' M'n reet!
Wonderen: mijn lul en afhangende ballen.
Sorry voor het roet in het eten,
maar we zien allemaal wat we willen zien en niemand is daar immuun voor.
Of het nou de chic van Zen is
of de onverschillige bombarie van het katholicisme
of alleen maar het pijpen van een hedendaagse tiener-Christus
op een pastoraal bosweitje, het is allemaal niet meer
dan een spiegelpaleis. Een middel om jezelf
gelukkiger te zien, gezonder, knapper of minder...
nou, minder doodgaand aan leukemie.
Arme Jane. Wat een gevoelloze koe ben ik toch.
Misschien ben ik wel te blasé om vervuld te worden door verwondering.
Misschien zou ik al mijn standaarden
voor humor en redelijkheid moeten opofferen
en me helemaal aan deze imbeciele cult moeten overgeven.
Als iemand van ons een wonder kan gebruiken,
dan is het wel die verrekte Ted Wallace.
Ik ben niet altijd zo'n bittere vuilniszak vol custard geweest.
Regel me in, Jezus.
Maak me 'geheel', zoon van God.
Wil je me een gin inschenken?
Ja, natuurlijk.
Allemachtig, wat zie je eruit!
Als jij hier bent, Rebecca, wie heerst dan over Narnia?
Dat je de brutaliteit hebt om hier te verschijnen!
Ik wed dat Michael het heerlijk vond dat je belde.
Toevallig heb ik David geschreven.
Oh, natuurlijk.
Je hebt wat peetvaderschap in te halen.
Klaarblijkelijk kunnen we niet meer om de waarheid heen
en moeten we eindelijk het ingewikkelde verhaal
van mijn leven met de Logans te berde brengen.
Nou, dat verhaal begon
met Michaels jongere zus, Rebecca,
met wie ik lang geleden durfde te flikflooien.
Vanavond is bij ons een van 's lands
meest gevierde dichters, die nu...
Aan ons kleine 'folie à deux' kwam een hard einde
toen ze me uitnodigde om wat overpeinzingen te doen
in haar langdradige peinsfeest voor dichters op de late avond, "Stanza".'
Even terug naar de reacties op jouw opmerkingen...
Vrouwen haten me voor mijn moed om te zeggen wat we beiden kennen als waarheid,
dat vrouwen niet van seks genieten.
Misschien de vrouwen met wie jij ervaring hebt, Ted.
Ze nemen het op de koop toe om een man te hebben, een relatie.
Om helemaal eerlijk te zijn: de enige reden dat ik in deze show verschijn is,
dat ik jou af en toe mag neuken.
En toegeven aan zulke absurde grillen
is het grootste compliment dat onze sekse aan jullie kan geven.
Dank u, meneer Wallace. - Is dat alles?
Dit was gewoon ik die in zijn handen spuugde en aan de slag ging.
In de vijf jaar daarna maakte ik een stapel van al mijn schatten en talenten,
klauterde daarop
en pijnigde mezelf vrolijk als een Laotiaanse monnik.
Sindsdien speelt Rebecca fanatiek de rol als mijn aartsvijand.
We zijn de rammelende lijken in elkaars kast.
Jane heeft me verteld dat je hier naartoe zou komen,
maar ik dacht eerlijk gezegd niet dat je er de...
Ze heeft me gevraagd om haar herstel te onderzoeken.
Ze laat zien dat de dokters het verkeerd hadden,
dus voor mij de kous af.
Wil je het hoe en waarom niet weten?
Je peetdochter tijdens haar jeugd negeren, is één ding...
maar van haar profiteren, is weerzinwekkend.
Ik buit je dochter niet uit!
Nee, natuurlijk niet. Je neemt alleen haar geld aan.
Waar ze ladingen van heeft!
Maar ze heeft iemand nodig, die bereid is
om deze genezing tot de bodem uit te zoeken.
En jij bent geschikt voor die klus?
Ja.
Een hoe gaat het met die nobele queeste?
Kom op, Ted Wallace.
Het enige wat jij ooit tot de bodem hebt onderzocht, is een whiskyfles.
Ben je gelukkig?
Ja! Dank je wel.
Is het niet prachtig?
Het is een ondoordringbaar zootje gelul
en ik kom er niet in, of door, of wat dan ook.
Hou je geld maar, Jane. Ik heb er geen moer van gebakken.
Wees gelukkig.
Ik kan niks afdingen op Davids gave.
Jouw genezing is je gegund.
Ted, het is jou ook gegund.
Open gewoon je hart.
Wat als ik dat niet wil?
Je moet het.
Ik moet niks.
Ik hoef niks te doen of me wanhopig vast te klampen
aan je belachelijke bijgeloof, want ik sta niet op het punt
om te eindigen in de as-emmer.
Godverdegodver! - Ik sta niet op het punt...
om te eindigen in de as-emmer.
In... de... as-emmer.
Allemachtig.
Het is: "Arts, genees uzelf".
Geef me het nummer van de dierenarts.
Nul, dubbel één...
vier, negen, zes...
nul, driemaal negen.
Is David erg boos op me?
Het komt wel goed met hem. Je hebt meer voor hem gedaan dan je beseft.
Meneer Ogden?
Even over het paard van vanmorgen, Lilac Logan.
Ja, ik snap dat dat niet haar echte naam is.
Te laat voor het diner, Ted?
Ik heb me zo verkleed.
Begin alvast maar zonder mij.
Ik heb David net gezien. Wat mankeert hij?
Beetje klappen opgelopen, maar het komt wel goed met hem.
Annie...
Denk jij dat hij wonderen kan doen?
Jij bent zijn moeder. Als hij het kan, moet jij iets voelen.
Ik vind hem een magische jongen.
Maar soms...
heb ik het nog benauwd.
Ik heb altijd geweten dat je een wonder bent...
Ik denk dat het tijd is om het openbaar te maken.
Die beslissing is aan Anne en mij.
Ach, toe! Het is geen stiekem geheim.
Het is een prachtig, prachtig wonder
dat iedereen gelukkig maakt.
Het spijt me, dat ik je droom verstoor, Oliver...
maar het maakt mij niet gelukkig.
Natuurlijk, niet. Halleluja, jij bent me er eentje.
Sorry, Michael.
Wat is er aan de hand? - Michael...
Ik heb de verhalen aangehoord,
maar ik geloof niet in Davids krachten.
Eén kans om een kijkje te nemen in de hemel en wat zegt hij?
Het is gek hè, dat juist een dichter...
de enige is, die niet overtuigd is?
Helemaal niet.
Ik ben een dichter omdat ik erg aards ben.
Ik ben alleen maar goed in wat ik proef en zie...
en hoor en ruik en aanraak.
Dus je bespot ons, jij met je neus in de lucht?
Jane heeft me gevraagd.
Ze zei me dat er wonderen gebeurden op Swafford
Ze wilden dat ik ze zou onderzoeken.
En?
En ik denk dat David trots en gevoelig is.
Is dat alles?
Oliver, stil.
Ik wil graag horen wat Ted te zeggen heeft.
Geen tiener is zo slim als hij zou willen zijn.
David heeft de leeftijd dat hij ideeën vluchtig heeft gezien,
maar hun ware betekenis nog niet kent.
Onze cultuur verheerlijkt 'anders' en 'bijzonder'.
We vertellen onze kinderen over superhelden
en vondelingen met verborgen talenten
die torenhoog rijzen.
Michael vertelde zijn zoon een verhaal
waarin elk kind zelf de hoofdpersoon zou willen zijn
en David besloot dat hij dat ook inderdaad was.
Het is geen verhaal. Ik weet wat ik gezien en gevoeld heb.
Je hebt de waan gezien en gevoeld van een gewoon kind.
Ted, wat... - Lieveling...
Mijn vaders gave. Ik heb het gezien.
Goed... Ja...
Je vader had een gave en die is doorgegeven.
Oh, hij is gek. Hij weet niet waar hij over praat!
Oliver, interrumpeer niet meer!
Sorry. Ted, ga door alsjeblieft.
De gave van Michaels vader is doorgegeven...
aan Simon. - Simon?
Een paar zomers geleden...
kreeg Anne een verschrikkelijke astma-aanval.
Simon hield het hoofd koel...
en probeerde haar weer te laten ademen.
David brak in en legde zijn hand op Annes borst,
juist toen Simons eerste hulp begon te werken.
Jij zag je vrouw herstellen en dacht aan je vader.
Toen zei je tegen David dat hij de gave had geërfd.
Hij vertelde dat aan Jane...
en toen zij ook beter werd,
deed de tam-tam de rest.
Dus jij beweert dat Simon mensen heeft genezen?
Je vader had geen genezende krachten.
Hij had vriendelijkheid, moed en gezond verstand
en dat heeft Simon geërfd.
David dacht aan iets veel grootser.
Hij zei tegen zichzelf, dat zolang hij puur zou blijven,
zijn zaad een geneesmiddel zou zijn.
Een veel krachtiger middel dan zijn handen.
Jane... Mooie, prachtige, wanhopige Jane
was een uitstekend proefgeval.
Ik ben bang dat hij waarschijnlijk dezelfde truc op Lilac toepaste.
Alleen Oliver weet welke techniek hij...
Hoe durf je!
Heb jij mijn zoon verleid?
Het was een genezingskuur.
Hij heeft me genezen.
Ga David halen. - Ja, mam.
Maar mensen zijn genezen en dit alles verklaart Lilac niet.
Lilac was mijn fout.
Op mijn eerste ochtend hier
heb ik een fles whisky laten vallen in deze emmer.
En Lilac moet hebben gelikt en gelikt...
Ze was dronken en had daarna een kater.
Je vais vomir.
Alleen God weet wat jij in je hoofd had...
En wat heb je hierop te zeggen?
Heb je echt al je pillen weggegooid?
Ik heb ze niet nodig.
Ik heb me nog nooit zo goed gevoeld.
Waarom gilde je dan van de pijn in je slaapkamer?
Ik heb geen idee wat jullie mankeert.
Jane.
Jane, Jane, Jane, Jane.
Ja...
Remissies komen voor.
Davey is niet in zijn kamer.
Maar ik heb dit gevonden. - Lieveling...
Het geluid bij de deur...
Als hij heeft meegeluisterd... Allemachtig!
Wacht maar tot ik dat stuk stront gevonden heb!
Net dacht je nog dat hij de wederopstanding van Jezus was...
Kom, Soda. Waar is Davey?
Simon, breng Soda hier!
Wat heb je, Ted. - Zijn pyjama.
Toe, zoek Davey!
Hij ruikt iets.
Zoek Davey, Soda.
Wat doet hij nu?
We hebben 'm! We hebben 'm!
Hij ademt niet. - Ted, laat mij...
Is hij in orde?
Help hem! - Ik bel een ambulance.
Dank je, lieveling. Ik ga met hem mee.
Kom jij met Simon achter ons aan. - Oké.
Ik hou van je.
Bedankt, Ted.
Dat heb je erg goed gedaan.
Het was niets.
Ik ben een verschrikkelijk slechte vader geweest.
Je begon in je eigen verhaal te geloven.
Daar doen we allemaal wel eens.
Wil jij de zaak hier regelen?
Swafford Hall.
Ja, ik ben haar peetvader.
Ja.
Ja, ik zal het haar zeggen.
Was dat het ziekenhuis?
Ja.
Hij had daar buiten wel dood kunnen gaan.
Yes.
Maar jij moest zo nodig weer.
Die pompeuze toespraak van je, waarmee je zijn ego versplinterde.
En je beseft toch wel, dat als je gelijk hebt,
dat mijn dochter dan stervende is?
Ik weet het.
Je kunt het niet weerstaan om de aandacht te trekken, hè?
Jij moet de slimste in de kamer zijn. - Ik weet het...
Ongeacht de schade die je aanricht bij de mensen om je heen.
Ik weet het...
Liefste, het spijt me. Ik heb verschrikkelijk nieuws.
Het ging over Jane, dat telefoontje.
Ik heb gelijk.
Ze is...
Jij, klootzak! Jij, verdomde klootzak!
Van 't felgefolterd wrak van 't droef vergaan verleden
bleek dit de grootste waarheid te zijn
dat wat ik het meest had gekoesterd
het ook verdiende om de liefste te zijn
Zo zie ik in de woestenij een heldere bron ontspringen
In de barre vlakte een boom
Toe maar, pap.
...in eenzaamheid een vogel zingen
Het is zo'n verdomd slecht gedicht...
die tot mij spreekt van u en uw tederheid
Goed voorgedragen, jongeman.
Dank u, oom Ted.
We maken nog wel eens een dichter van je.
Hoe is het magieloze leven?
Gewoon leven. Een beetje zwaar werk.
Daar wen je wel aan.
Dus jij hebt een open graf?
Dit is mijn zoon Roman. - Ja.
Gaaf!
Waar is Jane nu?
In de hemel?
De hel?
In geen van beide, vanzelfsprekend.
Ze is net in de grond gestopt,
samen met de vele miljoenen Janes die voor haar zijn heengegaan.
En alle Jan, Piet en Klazen ook.
Alle priesters, poëten en rocksterren.
Alle vissen, dassen en honden.
Komkommers en kamelen.
Hallo. Vaarwel.
Bestemming: helemaal nergens.
Ach, wat zou het.
Maar als je op zoek bent naar wonderen, moet je deze horen:
Gisteravond heb ik vijf gedichten geschreven.
Dat is vijf meer dan in bijna dertig jaar.
Vanmorgen kwam er nog een opborrelen,
zonder een druppel zweet.
Hoe? Waarom?
Inspiratie uit de heldere blauwe lucht.
Ik mag blasé zijn, ik mag oud zijn,
maar neuk mijn beste laarzen: ik zit vol verwondering.
Op wonderen.
Nou, wilt u zo vriendelijk zijn om op te lazeren?
Ik moet gaan schrijven.
Vertaling: Theresa van der Gruit